در این سطح، مدرسه از نظر جو روانی و ارتباطی در وضعیت سالم، پویا و الهام‌بخش قرار دارد. روابط بین مدیر، معلمان و کارکنان بر پایه اعتماد، احترام متقابل و همکاری داوطلبانه شکل گرفته است. معلمان احساس می‌کنند صدای‌شان شنیده می‌شود، ارزشمندند و در تصمیم‌گیری‌ها نقش دارند.

در چنین فضایی، نه تنها فعالیت‌های آموزشی با انگیزه انجام می‌شوند، بلکه مدرسه به محیطی برای رشد شخصی، یادگیری مشترک و حس تعلق سازمانی عمیق تبدیل می‌شود.

ویژگی‌های محتمل:

رهبری مشارکتی و الهام‌بخش مدیر:

• مدیر به جای صدور دستورات، نقش راهنما و تسهیل‌گر را ایفا می‌کند. او با اعتماد به توانمندی‌های معلمان، فضایی ایجاد می‌کند که در آن هرکس احساس کند بخشی از تصمیم‌ها و موفقیت‌های مدرسه است.

همکاری فعال و صمیمی میان معلمان:

• معلمان با علاقه و بدون اجبار با هم همکاری می‌کنند، تجارب خود را به اشتراک می‌گذارند و در حل مسائل آموزشی از هم حمایت می‌گیرند. ارتباط‌ها فراتر از همکاری شغلی و به‌صورت انسانی و دوستانه است.

ارتباط باز و شفاف در همه سطوح:

• ارتباط میان کارکنان و مدیر دوطرفه و شفاف است. مشکلات بدون ترس یا ملاحظه‌کاری مطرح می‌شوند و مدیر شنونده‌ای واقعی است. این صداقت ارتباطی موجب افزایش احساس امنیت روانی در محیط کار می‌شود.

آزادی عمل همراه با مسئولیت‌پذیری:

• در این نوع جو، معلمان آزادی دارند که روش‌های آموزشی خلاقانه به‌کار ببرند، اما در برابر نتایج کار خود نیز احساس مسئولیت می‌کنند. تعادل میان آزادی و پاسخ‌گویی به‌خوبی برقرار است.

روحیه مثبت، تعلق و افتخار سازمانی:

• کارکنان به مدرسه خود افتخار می‌کنند و آن را بخشی از هویت شخصی خود می‌دانند. این احساس تعلق باعث می‌شود در جهت رشد مدرسه با انگیزه عمل کنند و انرژی مثبتی را به محیط منتقل کنند.

پیامدها

جو سازمانی قوی، زمینه‌ساز بهترین عملکرد آموزشی و انسانی در مدرسه است. پیامدهای آن عبارت‌اند از:

افزایش کیفیت تدریس و یادگیری دانش‌آموزان به‌واسطه انگیزه و همکاری بالا.

رشد خلاقیت، نوآوری و مسئولیت‌پذیری در میان کارکنان.

کاهش تعارض‌ها و استرس‌های شغلی.

افزایش رضایت شغلی، تعلق سازمانی و اعتماد متقابل.

ارتقای اعتبار مدرسه در میان دانش‌آموزان و والدین.

به‌طور کلی، در چنین فضایی مدرسه نه فقط محل کار، بلکه جامعه‌ای کوچک از رشد، یادگیری و انگیزش است.

راهکارهای حفظ و تقویت جو سازمانی قوی

تثبیت فرهنگ مشارکت و گفت‌وگوی باز

• برای حفظ این فضا، مدیر باید گفت‌وگوهای منظم با معلمان داشته باشد، جلسات بازخورد دوسویه برگزار کند و همچنان فضای اظهار نظر آزاد را تقویت نماید تا حس اعتماد و همدلی پابرجا بماند.

قدردانی مستمر از تلاش‌ها و موفقیت‌ها

• تشویق‌های مادی و معنوی، قدردانی علنی از عملکردهای مثبت، یا حتی پیام‌های ساده‌ی تشکر می‌توانند حس ارزشمندی را در کارکنان زنده نگه دارند. این قدردانی باید مداوم و صادقانه باشد، نه فقط در زمان‌های خاص.

ایجاد فرصت‌های رشد و یادگیری مداوم

• برگزاری کارگاه‌های آموزشی، نشست‌های تبادل تجربه و پروژه‌های مشترک، به معلمان کمک می‌کند تا احساس رشد شخصی و حرفه‌ای کنند و در مسیر پیشرفت بمانند.

پایداری در عدالت و شفافیت مدیریتی

• رعایت عدالت در تقسیم وظایف، ارتقاها و پاداش‌ها، و شفافیت در تصمیم‌گیری، از شکل‌گیری حس تبعیض یا بی‌اعتمادی جلوگیری می‌کند و اعتماد سازمانی را تقویت می‌نماید.

توجه به سلامت هیجانی و روانی کارکنان

• حتی در محیط‌های سالم نیز ممکن است فشار کاری یا خستگی ایجاد شود. حمایت عاطفی مدیر، برنامه‌های رفاهی و گفت‌وگوهای صمیمانه در حفظ سلامت روانی کارکنان نقش مؤثر دارد.

حفظ انعطاف و جلوگیری از رکود سازمانی

• یکی از خطرات جو قوی، رضایت بیش از حد و توقف رشد است. مدیر باید با حفظ پویایی، طرح‌های جدید آموزشی یا فرهنگی ارائه دهد تا هیجان و انگیزه در تیم حفظ شود.

جمع‌بندی:

• جو سازمانی قوی، نشان‌دهنده‌ی بلوغ فرهنگی مدرسه است؛ جایی که احترام، اعتماد، همدلی و انگیزه در هم تنیده‌اند.
• برای حفظ چنین فضایی، باید مراقب بود که موفقیت فعلی به سکون تبدیل نشود؛ با نوآوری، قدردانی، ارتباط مستمر و مشارکت فعال می‌توان این فضا را پویا و زنده نگه داشت.